Autisme en muziek

Autisme en muziek

In deze blogpost ga ik het hebben over muziek en autisme. Muziek betekent voor heel veel mensen een heleboel. Voor mij betekent het emotie en door mijn autismespectrumstoornis (ASS) beleef ik muziek misschien nog wat intenser dan iemand zonder ASS.

Al vanaf heel jonge leeftijd luisterde ik naar muziek en ik bedoel echt luisteren. Dus niet toevallig in een ruimte zijn waar toevallig ook willekeurige muziek aan staat. Doordat mijn moeder erg van klassieke muziek hield, met name Beethoven en Mozart en van The Beatles, zijn dat twee genres waarmee ik al heel vroeg te maken kreeg. Ik kreeg beide zeg maar met de paplepel ingegoten. Ik mocht ook al op zeer jonge leeftijd (ik denk vanaf een jaar of zes) zelf LP’s opzetten. Eerst op de stereo van mijn ouders en later op mijn eigen platenspeler. En dit deed ook vaak en lang. Dit is dan denk ik ook de reden dat ik altijd ‘muziek in mijn hoofd heb’.

Autisme en muzikaal gehoor

Ik was ook nog jong toen bij mij de behoefte ontstond om niet alleen te luisteren naar muziek maar ook zelf muziek te maken. Gelukkig is de familie van mijn vaders kant erg muzikaal en zo ook mijn vader. Daarom had ik de beschikking over meerdere instrumenten om uit te proberen, zoals een orgel, een akoestische gitaar, een blokfluit en een mondharmonica. Het enige dat me nog beperkte is dat ik geen kennis had van muziek, muziektheorie en techniek. Dit is altijd wel een struikelblok gebleven voor mij. Ik heb korte tijd gitaarles gehad. Wat langere tijd vioolles en ook een tijdje bas(gitaar)les. En ik heb hiervan wel wat opgestoken. Daarnaast heb ik zelf het nodige uitgevonden en ontwikkeld. Maar dit blijft altijd mijn zwakke kant. Wel heb ik veel profijt van mijn zeer goed ontwikkelde ‘muzikaal gehoor’. Misschien hangt dit wel samen met mijn ASS. Ik kan heel goed horen wanneer iets wel of niet klopt. En dit helpt me ook bij dingen naspelen, instuderen en wat ik noem ‘vrije expressie’. Dit doe ik wanneer ik weer iets in mijn hoofd heb. Ik voel dan vaak een sterke behoefte om een instrument te pakken – gitaar, viool of basgitaar-, om dit dan te gaan spelen. Omdat ik veel thuis ben en zelfs vanuit huis werk, kan dit vaak ook. Ik heb alle drie hier liggen en staan.

Muziek als meditatie

Waar muziek me erg bij helpt, is bij het bereiken van een andere ‘mindset’. Wat dat betreft lijkt het voor mij een beetje op mediteren. Ik merk dat ik besef van tijd een beetje loslaat en daarnaast allerlei gedachten op de achtergrond raken. Ik ga er vaak echt even in op en heb dan ook niet echt een idee hoe lang ik bezig ben. En na afloop ervaar ik vaak een gevoel van voldoening. Spelen is immers groeien. Ik doe ook vrijwel dagelijks wat oefeningen op de bas en regelmatig ook op gitaar. Want ik wil graag beter worden. Vooral omdat ik me dan makkelijker kan uiten op een instrument en het daarnaast natuurlijk ook beter gaat klinken, wat ook weer motiveert.

 

Internet uitkomst voor muzikant met ASS

Het fijne van zelf muziek maken is dat je dit vaak kunt doen wanneer je er zelf behoefte aan hebt. Youtube is hierbij een uitkomst. Onder andere als het gaat om nummers meespelen of leren spelen en omdat er ontzettend veel tutorials en lessen te vinden zijn. Verder kun je, als je hier behoefte aan hebt, andere mensen opzoeken die ook iets spelen. Ik vind dit zelf altijd heel bijzonder. Soms confronterend, maar vaak leerzaam en het geeft je ook wat zelfinzicht.

Muziekles en autisme

Verder kun je natuurlijk muziekles nemen. Privéles is voor een autist, vind ik zelf, verreweg het prettigst. Overigens maakt het niet uit hoe oud je bent, is mijn ervaring. Je kunt op iedere leeftijd aan ieder instrument beginnen. Hoe snel het gaat en hoe ver je komt, hangt natuurlijk van een heleboel factoren af. Je aanleg, maar zeker ook je inzet en in hoeverre een instrument goed bij je past.

Muziek voegt iets geweldigs toe aan een leven met ASS

Mijn ervaring, en dit is ook wat ik veel hoor en lees, is dat het enorm helpt als je je instrument echt helemaal geweldig vindt. Hoe weet je dat? Nou, als je iedere dag meerdere momenten hebt dat je een bijna niet te bedwingen behoefte voelt om even te spelen, je de klank van je instrument geweldig vindt, het een intens gevoel van opwinding, ontroering of een enorme groove geeft wanneer je speelt en wanneer je jouw instrument er ongelofelijk gaaf vindt uitzien en er dus ook de hele dag naar wilt kijken, de hele dag muziek wilt luisteren naar muziek met jouw instrument erin en het liefst met je instrument zou willen slapen. Dit soort gevoelens, die een auti misschien nog wat meer kan ervaren, vergroten de kans dat je doorzet en beter wordt. En hier kun je tot op hoge leeftijd enorm veel aan hebben. Ik vind dit belangrijk, omdat een leven met een ASS soms heel moeilijk is, maar muziek maken hier iets geweldigs toevoegt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*