Sport en autisme

Autisme en Sport 3

Sport en autisme

Veel mensen met een autismespectrumstoornis (ASS) sporten niet. Sporten vraagt ook nogal wat van iemand met een ASS. Er is vaak een behoorlijk sociaal aspect, er doen zich relatief veel onvoorspelbare situaties voor en er is vaak ook een competitief element. Deze zaken zijn voor iemand met autisme vaak allesbehalve ideaal. Toch kunnen sport en autisme heel goed samengaan.

Ik heb lange tijd een haat-/liefdeverhouding gehad met sport. Op school vond ik gym altijd een ramp. Alles waar je met een ASS niet naar verlangt, gebeurt tijdens de gymles. Maar één of twee keer per jaar mochten we ‘vrij sporten’. Dit hield in dat je zelf mocht kiezen wat je wilde doen en met wie. Dit vond ik altijd ontzettend leuk. Ik koos meestal voor dingen die we normaal gesproken nooit deden, tijdens de gymles. Maar misschien nog wel het prettigst vond ik dat ik niets te maken had met de enorme drukte en groepsdruk die ik altijd ervoer, tijdens de reguliere gymles. Een verademing! In mijn vrije tijd was ik op zoek naar een sport die ik leuk vond. Ik heb veel geprobeerd: gym, voetbal, zwemmen, badminton, tennis, klimmen (aan een klimmuur), hardlopen, skiën, judo, ji-jitsu, taekwondo en fitness. Maar ik hield het zelden langer dan een of twee jaar vol.

Ideale sport voor iemand met autisme

Fitness bleek voor mij eigenlijk de meest ideale sport en ik ga inmiddels al ruim 20 jaar naar de sportschool. In het begin omdat ik wat meer spiermassa wilde. Ik was 17 jaar en woog nog geen 60 kg. Maar tegenwoordig vooral om gewoon lekker ‘in shape’ te blijven en omdat ik trainen een prettige activiteit vind. Verder is het leuk om je lekker te verdiepen in trainen en voeding. Op internet zijn oneindig veel bronnen te vinden, waaronder zeker een aantal goede. Dit kun je heerlijk alleen doen. En zo kun je voeding en trainen voor jezelf helemaal optimaliseren, met als resultaat een gezondere levensstijl, een lichaam dat er (een stuk) beter uitziet en meer zelfvertrouwen.

Individueel sporten in alle rust

Fitness is een individuele sport. Dus je hebt met niemand anders te maken. En het is normaal en zelfs bevorderlijk voor de resultaten om lekker helemaal op te gaan in je eigen activiteiten. Je stelt, in het begin samen met een instructeur, je eigen schema samen. Dus je bepaalt zelf wat je doet en wanneer. Daarnaast kun je altijd weg wanneer je wilt en hoef je met helemaal niemand rekening te houden. Je hebt in bijna iedere regio keuze uit meerdere sportscholen. Hierdoor kun je de sportschool kiezen waar je je het prettigst voelt. De openingstijden zijn vaak ruim. Dus je kunt komen wanneer je wilt. Bijvoorbeeld op een lekker rustig tijdstip.

Fitness heeft sporter met autisme veel te bieden

Wat ik heel prettig vind is dat de druk- en trekbewegingen van de oefeningen prikkelregulerend werken. De cardiosessie, waarmee ik mijn training altijd afsluit, is zelfs bijna een meditatiemoment. Tijdens het trainen verdwijnen negatieve gedachten, problemen en futloosheid naar de achtergrond. Mijn ervaring is dan ook dat je meestal compleet (positief) ‘gereset’ de sportschool weer uitloopt. Fitnesstraining heeft, vind ik dus, heel veel elementen in zich die goed passen bij iemand met autisme. Het valt mij op dat mensen met autisme eigenlijk zelden of nooit wordt aangeraden om aan fitness te gaan doen. Ik vind dit een gemiste kans, omdat fitness iemand met een ASS zoveel te bieden heeft. Maar misschien dat je na het lezen van mijn ervaringen zin hebt gekregen om dit zelf te gaan proberen. Veel plezier!

Wat vind jij, past fitness goed in het leven van iemand met een ASS? Heb je een vraag of opmerking of wil je jouw ervaring delen? Laat dan een bericht achter in de comment box!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*